2005/Oct/10

เนื่องด้วยช่วงนี้แขนขวา ขาซ้ายเดี้ยง เลยได้แต่นอนพะงาบๆกะที่บ้าน ไม่มีอะไรทำเป็นชิ้นเป็นอันเลย ค้นบล็อกดูเรื่องราวเก่าๆ ก็พบว่า มีสิ่งหนึ่งที่บาสดองไว้ นั่นคือ กำหนดการอัพฟิค Yurena นั่นเอง ไหนตอนนี้ก็ทำได้แค่อยู่บ้านจะลองเขียนไปเรื่อยๆล่ะกัน

อนึ่ง บรู้ฟหาย หมายความว่า ตัวที่เคยร่างไว้หายไปด้วย อาจจะต้องเขียนใหม่ และเขียนสด ซึ่งอาจจะไม่ดีเท่าเดิมเท่าไหรนัก แต่ม่ะต้องห่วง คัทอินคำพูดที่ยกมา ยังอยู่เหมือนเดิมค่ะ ยางงายก็ติชมได้นะค่ะ ฝากหัวใจไว้กะฟิคเรื่องแรกและสุดท้ายในชีวิตค่ะ(ทั้งชีวิตจะมีฟิคเรื่องนี้เรื่องเดียวแระ ฮา~~)


บทนำเรื่อง (Prologue)

โลก ที่เราอาศัยอยู่นี้ ประกอบไปด้วย 3โซน พิภพ สวรรค์ และดาร์คโซน พิภพเป็นที่อยู่อาศัยของสิ่งมีชีวิตทั้งหลายบนโลก นอกจากนี้ พิภพได้รับอิทธิพลเกื้อหนุน จากสวรรค์และดาร์คโซน และจะเป็นอย่างไร หากวันหนึ่ง เจ้าแห่งดาร์คโซนต้องการครอบครองพิภพเพื่อสร้างอำนาจในการต่อต้านสวรรค์และครอบครองโลกไว้แต่เพียงผู้เดียว

ด้วยนิมิตของพระผู้สร้างก่อนที่ท่านจะสละชีพเพื่อสร้างโลก ท่านได้ภาวนาและก่อกำเนิด ผู้ปกป้องโลกขึ้นมา(the Guardian of World) คำภาวนานั้นมีเพียงอย่างเดียว "ช่วยปกป้องโลกที่ข้าสร้าง..."จากนั้นพระผู้สร้างก็ได้หายไป

จากการต่อสู้ระหว่าง การ์เดี้ยนกับเหล่าผู้กล้ากับดาร์คโซนในตำนานเมื่อ 5000 ปีก่อนกลายมาเป็นตำนานพื้นบ้านเล่าขาน ซึ่งมีปรากฏในพระคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ที่สืบทอดมาแต่สมัยสร้างโลก โลกในยุคปัจจุบันที่มีแต่ความสงบสุข สันติสุข สวรรค์ไม่เข้ามายุ่งเกี่ยว และดาร์คโซนไม่เข้ามาย่ำกราย จนกระทั่งวันหนึ่ง เกิดเหตุการณ์ธรรมชาติวิปริต แผ่นดินไหว ท้องฟ้ามืดทะมึนไปทั่วทุกแห่ง ท้องฟ้าคำรามมิขาดสาย นั่นเป็นลางบอกเหตุของการแทรกแซงจากดาร์คโซน ในพระคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ที่คนในปัจจุบัน ไม่ได้ใส่ใจ เนื่องจากคิดว่ามันเป็นเพียงตำนานที่กล่าวขึ้นเท่านั้น

อาณาจักรมิลัตต้า (Milatta)

"ท่านแม่ทัพ กองกำลังของเราถูกเจ้าพวกกองพันซี่โครงทำลายมากไปกว่าครึ่งแล้วครับ" นายทหารหนุ่มวิ่งเข้ามารายงานสถานการณ์แก่แม่ทัพ

"อะไรนะ!!! ไอ้เจ้าพวกดาร์คโซนมันแข็งแกร่งถึงเพียงนั้นเลยรึ เป็นไปไม่ได้!!! กองทหารของอาณาจักรเราเป็นที่หนึ่งของพิภพ เป็นไปไม่ได้ที่จะถูกทำลายขนาดนี้!!!"

"แต่ว่า.... กองทหารเราเหลือไม่เกินครึ่งแล้วนะครับ"

"ข้าไม่สน ต้านพวกมันไว้ให้ได้ เพิ่อเกียรติยศ และเพื่อประชาชนในอาณาจักรเรา"

ทันใดนั้นก็มีนายทหารอีกหนึ่งนาย วิ่งเข้ามาด้วยอาการหื่นกระหอบ แต่ใบหน้าฉายแววยินดียิ่ง "ท่านแม่ทัพ พวกเราชนะแล้ว กองกำลังข้าศึกสลายไปหมดแล้ว!!!"

เมื่อทหารที่เป็นแม่ทัพได้ฟังเข้า ก็มีสีหน้าทีตกใจเป็นที่สุด มันเป็นสีหน้าที่เต็มไปด้วยความฉงน ความยินดี ผสมกัน "เป็นไปได้ไง เมื่อครู่เพิ่งมีคนมาบอกข้าว่าทหารเราเหลือไม่ถึงครึ่ง แล้วตอนนี้เจ้ากลับมาบอกว่าชนะ"

นายทหารหอบด้วยความเหนื่อย และค่อยๆพูด "ข้าเองก็ไม่ทราบเหมือนกัน คือ..คือ..มันกะทันหันมาก ระหว่างที่เรากำลังจะแพ้นั้น จู่ๆก็มีลำแสงสีขาวเกิดขึ้นกลางสนามรบ แล้ว...แล้ว...พวกกองพันซี่โครงก็หายไป ทีนี้...พอพวกข้าไปตรวจสอบบริเวณที่มาลำแสง ก็เจอสตรีนางหนึ่ง อายุประมาณ18-20 ได้"

" เธอคนนั้นคือใคร?"

"นางบอกมาแค่ชื่อของตนว่า Yurena เท่านั้นครับ"

"Yurena งั้นรึ???!!!"


ก็จบไปก่อนนะค่ะ สำหรับบทนำเรื่อง เนื่องจากเป็นบทที่แต่งมาใหม่ และแต่งสด เพราะบรู้พของเดิมหาย ถ้ายังไงก็ติชมได้เต็มที่ค่ะ แฮะๆ ติเพื่อก่อค่า

วาแล้วเจ็บใจค่ะ ถ้าบรู้พของเดิมม่ะหายนะ แค่พิมพ์เอามาลงก็ได้อ่านแย้ว โมโหๆๆ

ฝันดีนะค่ะทุกคน ไนท์ค่ะ


edit @ 2005/10/10 18:35:12
ชื่อ: 
เว็บไซต์: 
คอมเมนต์:




smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry
ของเดิมใช่ไอ้ยาวเหยียดฟ้าในสมุดป่าวหว่า เห็นตอนแรกได้ยินว่าขี้เกียจพิพม์นี่นา หายแล้วถึงอยากพิมพ์ล่ะสิ (ค่อนแคะๆ+นินทา) มุงี๊ดๆ
ที่ต้นฉบับโดนทิ้งถังขยะไปสินะ
แง่มๆ
แล้วจะติดตามอ่านเรื่อยๆ
#2  by  M i a o w At 2005-10-10 04:41, 
หึหึ ไว้จะลองอ่านนะ
ปกติเราจะเขียนแต่เรื่องสั้นจบในตอนน่ะเพราะขี้เกียจคิดขี้เกียจเขียนเรื่องยาว
#3  by  โด่คุง..just one last song At 2005-10-10 10:27, 
โอ้ ทั่นพี่บาสเขียนฟิคเก่งง่า เก่งก่าผมอีก ท่าทางน่าสนุกนะเนี่ย
มีต5ทั่นจาเอาไอ้ยาวเหยียดฟ้าในสมุด(ที่ทั่นพี่ปลาพูดถึง)มาปะครัฟ ถ้าจาเอามาก็ขอยืมอ่านหน่อยละกานนะครัฟ
#4  by  Kireus Earannos At 2005-10-10 11:28, 
หุหุ ฟิคพี่บาสสนุกจังคับ หุหุ ไว้จะติดตามใหม่งับ
#5  by  otaru At 2005-10-10 11:29, 
เป็นเรื่องจริงของนิยายที่ว่า "สวรรค์น่ะไม่อยากได้โลกนี้ มีแต่ปีศาจเท่านั้นแหละ" คิดต่อเอาเองละกันว่าหมายความว่างัย

หนุกดีฮ่ะ แต่ไม่น่าทำบรู้พของเดิมหาย ที่หลังก็อย่าสดอีก
#6  by  มิร่า~หมาน้อย At 2005-10-10 15:51, 
ก็แบบว่า นู่เอาบรู้ฟ ออกนอกสถานที่บ่อยเวลาไปเที่ยว เพื่อคิดไอเดียได้ ก็เลยเอามานกระเตงไปทุกที่ๆ จนทามมานหายอ่า กระแงงงงงงงง~~~

เสียดายตรงโครงเรื่อง กะคาแรคเตอร์สตอรี่เท่านั้นแระ ขี้เกียจเขียนใหม่น่ะ มานเยอะ

ปล.มิร่าเอ้ย ถ้าคิดแค่ที่อ่านล่ะก็ ผิดมหันต์ อย่าคิดว่านิยายของเจ๊จะตรงมู่ซู่แบบนี้นะยะ

"สิ่งที่เห็น อาจไม่ใช่สิ่งที่จริงเสมอไป"

Yurena,the Guardian of World
#7  by  BassYoncE At 2005-10-10 18:26, 
น่าสจะมีรูปอะ อ่านหลังสือไม่ทน มีรูปไว้คงอ่านได้นานกว่านี้อะ^^
#8  by  Gimsong♪ 김성 At 2005-12-24 19:11, 

<< Home


|3๑ssYoncE
View full profile