Fiction

เนื่องด้วยช่วงนี้แขนขวา ขาซ้ายเดี้ยง เลยได้แต่นอนพะงาบๆกะที่บ้าน ไม่มีอะไรทำเป็นชิ้นเป็นอันเลย ค้นบล็อกดูเรื่องราวเก่าๆ ก็พบว่า มีสิ่งหนึ่งที่บาสดองไว้ นั่นคือ กำหนดการอัพฟิค Yurena นั่นเอง ไหนตอนนี้ก็ทำได้แค่อยู่บ้านจะลองเขียนไปเรื่อยๆล่ะกัน

อนึ่ง บรู้ฟหาย หมายความว่า ตัวที่เคยร่างไว้หายไปด้วย อาจจะต้องเขียนใหม่ และเขียนสด ซึ่งอาจจะไม่ดีเท่าเดิมเท่าไหรนัก แต่ม่ะต้องห่วง คัทอินคำพูดที่ยกมา ยังอยู่เหมือนเดิมค่ะ ยางงายก็ติชมได้นะค่ะ ฝากหัวใจไว้กะฟิคเรื่องแรกและสุดท้ายในชีวิตค่ะ(ทั้งชีวิตจะมีฟิคเรื่องนี้เรื่องเดียวแระ ฮา~~)


บทนำเรื่อง (Prologue)

โลก ที่เราอาศัยอยู่นี้ ประกอบไปด้วย 3โซน พิภพ สวรรค์ และดาร์คโซน พิภพเป็นที่อยู่อาศัยของสิ่งมีชีวิตทั้งหลายบนโลก นอกจากนี้ พิภพได้รับอิทธิพลเกื้อหนุน จากสวรรค์และดาร์คโซน และจะเป็นอย่างไร หากวันหนึ่ง เจ้าแห่งดาร์คโซนต้องการครอบครองพิภพเพื่อสร้างอำนาจในการต่อต้านสวรรค์และครอบครองโลกไว้แต่เพียงผู้เดียว

ด้วยนิมิตของพระผู้สร้างก่อนที่ท่านจะสละชีพเพื่อสร้างโลก ท่านได้ภาวนาและก่อกำเนิด ผู้ปกป้องโลกขึ้นมา(the Guardian of World) คำภาวนานั้นมีเพียงอย่างเดียว "ช่วยปกป้องโลกที่ข้าสร้าง..."จากนั้นพระผู้สร้างก็ได้หายไป

จากการต่อสู้ระหว่าง การ์เดี้ยนกับเหล่าผู้กล้ากับดาร์คโซนในตำนานเมื่อ 5000 ปีก่อนกลายมาเป็นตำนานพื้นบ้านเล่าขาน ซึ่งมีปรากฏในพระคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ที่สืบทอดมาแต่สมัยสร้างโลก โลกในยุคปัจจุบันที่มีแต่ความสงบสุข สันติสุข สวรรค์ไม่เข้ามายุ่งเกี่ยว และดาร์คโซนไม่เข้ามาย่ำกราย จนกระทั่งวันหนึ่ง เกิดเหตุการณ์ธรรมชาติวิปริต แผ่นดินไหว ท้องฟ้ามืดทะมึนไปทั่วทุกแห่ง ท้องฟ้าคำรามมิขาดสาย นั่นเป็นลางบอกเหตุของการแทรกแซงจากดาร์คโซน ในพระคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ที่คนในปัจจุบัน ไม่ได้ใส่ใจ เนื่องจากคิดว่ามันเป็นเพียงตำนานที่กล่าวขึ้นเท่านั้น

อาณาจักรมิลัตต้า (Milatta)

"ท่านแม่ทัพ กองกำลังของเราถูกเจ้าพวกกองพันซี่โครงทำลายมากไปกว่าครึ่งแล้วครับ" นายทหารหนุ่มวิ่งเข้ามารายงานสถานการณ์แก่แม่ทัพ

"อะไรนะ!!! ไอ้เจ้าพวกดาร์คโซนมันแข็งแกร่งถึงเพียงนั้นเลยรึ เป็นไปไม่ได้!!! กองทหารของอาณาจักรเราเป็นที่หนึ่งของพิภพ เป็นไปไม่ได้ที่จะถูกทำลายขนาดนี้!!!"

"แต่ว่า.... กองทหารเราเหลือไม่เกินครึ่งแล้วนะครับ"

"ข้าไม่สน ต้านพวกมันไว้ให้ได้ เพิ่อเกียรติยศ และเพื่อประชาชนในอาณาจักรเรา"

ทันใดนั้นก็มีนายทหารอีกหนึ่งนาย วิ่งเข้ามาด้วยอาการหื่นกระหอบ แต่ใบหน้าฉายแววยินดียิ่ง "ท่านแม่ทัพ พวกเราชนะแล้ว กองกำลังข้าศึกสลายไปหมดแล้ว!!!"

เมื่อทหารที่เป็นแม่ทัพได้ฟังเข้า ก็มีสีหน้าทีตกใจเป็นที่สุด มันเป็นสีหน้าที่เต็มไปด้วยความฉงน ความยินดี ผสมกัน "เป็นไปได้ไง เมื่อครู่เพิ่งมีคนมาบอกข้าว่าทหารเราเหลือไม่ถึงครึ่ง แล้วตอนนี้เจ้ากลับมาบอกว่าชนะ"

นายทหารหอบด้วยความเหนื่อย และค่อยๆพูด "ข้าเองก็ไม่ทราบเหมือนกัน คือ..คือ..มันกะทันหันมาก ระหว่างที่เรากำลังจะแพ้นั้น จู่ๆก็มีลำแสงสีขาวเกิดขึ้นกลางสนามรบ แล้ว...แล้ว...พวกกองพันซี่โครงก็หายไป ทีนี้...พอพวกข้าไปตรวจสอบบริเวณที่มาลำแสง ก็เจอสตรีนางหนึ่ง อายุประมาณ18-20 ได้"

" เธอคนนั้นคือใคร?"

"นางบอกมาแค่ชื่อของตนว่า Yurena เท่านั้นครับ"

"Yurena งั้นรึ???!!!"


ก็จบไปก่อนนะค่ะ สำหรับบทนำเรื่อง เนื่องจากเป็นบทที่แต่งมาใหม่ และแต่งสด เพราะบรู้พของเดิมหาย ถ้ายังไงก็ติชมได้เต็มที่ค่ะ แฮะๆ ติเพื่อก่อค่า

วาแล้วเจ็บใจค่ะ ถ้าบรู้พของเดิมม่ะหายนะ แค่พิมพ์เอามาลงก็ได้อ่านแย้ว โมโหๆๆ

ฝันดีนะค่ะทุกคน ไนท์ค่ะ


edit @ 2005/10/10 18:35:12


|3๑ssYoncE
View full profile